Mongoolse kunst? Lang keek het Westen er nauwelijks naar om. Te nomadisch, te moeilijk te plaatsen, overschaduwd door China. Dat beeld kantelt snel. Archeologen en kunsthistorici kijken opnieuw, musea volgen en ook de kunstmarkt wordt wakker. Zeldzaam Yuan-porselein haalt miljoenen, terwijl verzamelaars hun blik verbreden naar bronzen, lakwerk, textiel en metaal. Wat maakt deze kunst vandaag zo begeerd? En waar liggen nog kansen?
Sommige blinde vlekken dringen slechts langzaam door tot de kunstgeschiedenis. De Euraziatische steppe is daarvan bijna een karikaturaal voorbeeld. Eeuwenlang beschouwden de kroniekschrijvers van gevestigde rijken de cultuur die Dzjengis Khan en zijn erfgenamen vormgaven uitsluitend als een vernietigende kracht: een cavalerie zonder esthetiek, een pletwals die ongevoelig bleef voor de subtiliteiten van artistieke creatie.
