Op reis doen we het allemaal: tussen ontbijt en aperitief duik je een museum in of duwt een kerkdeur open. Kunst en religie horen erbij, zelfs op de leegste vakantieplanning. Maar wat als ze samenvallen? Verspreid door Europa liggen kapellen waar dat precies gebeurt. Geen gewone gebedsruimtes, maar plekken waar kunstenaars het sacrale herdenken en licht, materie en verbeelding een eigen taal krijgen. Wie binnenstapt, komt zelden gewoon weer buiten.
Matisses zwanenzang
In de heuvels boven Vence ligt een opmerkelijke gesamtkunstwerk: Chapelle du Rosaire. Op het eerste gezicht is het een bescheiden gebouw. Klein. Wit. Bijna terughoudend. Maar eenmaal binnen ontvouwt zich een totaalervaring waarin kunst, licht en architectuur samenvallen. De kapel werd tussen 1947 en 1951 ontworpen door Henri Matisse, toen al op hoge leeftijd en fysiek beperkt. Hij beschouwde het project als de kroon op zijn carrière. Opmerkelijk, want Matisse was geen religieus kunstenaar in klassieke zin. Op de vraag of hij in God geloofde, zei hij: “Ja, als ik werk.”
