Het Parijse museum Jeu de Paume presenteert een veertigtal foto’s van groot formaat van Luc Delahaye. Dat lijkt misschien weinig voor iemand die ooit een gerenommeerde oorlogsfotograaf was, maar het weerspiegelt juist de manier waarop hij schokkende gebeurtenissen benaderde, op het snijvlak van kunst en informatie – een benadering die aan het einde van de 20e eeuw ontstond als reactie op de spectaculaire fotojournalistiek waarvan hij eerst een fervent voorstander was.
Luc Delahaye (°1962) werd fotograaf aan het begin van de jaren 80. Hij legde zich toe op de fotojournalistiek en groeide in tien jaar tijd uit tot een gerenommeerd oorlogsfotograaf. Geen wonder dus dat hij in 1994 toetrad tot het prestigieuze agentschap Magnum Photos, opgericht in 1947, tijdens de bloeiperiode van de geïllustreerde pers. Toen hij bijna een halve eeuw later bij de coöperatieve vereniging arriveerde, was die gouden periode, waarin tijdschriften als Life oplagen van wel twee miljoen exemplaren haalden, natuurlijk al lang voorbij. De massale intrede van televisietoestellen in de huiskamers veegde het economische model van het beeldnieuws van de kaart en daarmee ook een humanistische manier om de wereld door middel van fotografie te begrijpen.
