In Fondation Maeght werpt het motief water een nieuw licht op het werk van Ellsworth Kelly. Rondom de emblematische Middellandse Zee openbaart de abstractie zich als een ervaring van de blik, op de grens van kleur, waarneming en stilte.
Ellsworth Kelly (1923-2015) behoort tot die zeldzame familie van kunstenaars wier werk in eerste instantie alles lijkt te hebben vereenvoudigd, voordat men begrijpt dat het vooral alles heeft verplaatst. Als schilder, beeldhouwer, tekenaar en graveur profileert hij zich als een van de sleutelfiguren van de naoorlogse Amerikaanse abstractie. Hij wordt graag in verband gebracht met ‘hard-edge painting’, ‘color field’, of zelfs met een zekere oorsprong van het minimalisme. Het etiket is handig, maar onvoldoende. Want Kelly heeft nooit echt abstracte ideeën geschilderd; hij gaf vorm aan dingen die hij had gezien en onthouden, en die hij vervolgens tot een ultieme zuiverheid had gedistilleerd.
